Gyanmandu.com

Gyanmandu LOGO

Reliable

ताजा

Ad Above News Title

काठको अभावमा मादल बनाउने पेशा सङ्कटमा

ज्ञानमाण्डू।आजभन्दा करिब दुई दशक अघिसम्म हातमा मादल बनाउने सीप भएका व्यक्तिलाई मादल बनाउने चटारोले फुर्सद नै हुँदैनथ्यो । मादल बनाएरै केहीले जीविका चलाएका पनि थिए । पछिल्लो समय भने हातमा सीप भए पनि मादल बनाउन सिपालु व्यक्तिका दिन भने फुर्सदिला बनेका छन् । गाउँमा काठको अभाव, बजारमा छरपस्ट तयारी अवस्थामा आएका मादल भित्रिन थालेपछि मादल बनाउने पुरानो पेसा अहिले सङ्कटमा छ । 

आजभन्दा १५ वर्षअघि पाल्पास्थित रामपुर नगरपालिका–८ बस्ने ५२ वर्षीय रामबहादुर गन्धर्वले मादल बनाएर राम्रै कमाइ गर्ने गरेका थिए । त्यस समय उनलाई मादल बनाउन भ्याई नभ्याई हुने गर्दथ्यो । गाउँघरमा हातले बनाएका मादल खरिद गर्न आउने ग्राहकको दिनहुँ भीड लाग्दथ्यो । मादल बनाएर गन्धर्वले परिवारको जीविका चलाउँदै आएकामा पछिल्ला समयमा भने काठको अभावमा पेसा नै सङ्कटमा पर्न गएको बताउँछन् । “पहिला त मादल बनाएर दिन बितेको पत्तो हुँदैनथ्यो, अहिले मादलप्रति खासै आकर्षण पनि छैन, व्यापारमा कमी आउँदा पेसा नै धरापमा छ”, गन्धर्वको भनाइ छ । 

उनले जीवनको तीन दशक समय मादल बनाएरै बिताए तर यो पेसा संरक्षणमा स्थानीय तह, विभिन्न सङ्घसंस्था, व्यक्ति कसैबाट पनि सहयोग नभएको उनी गुनासो गर्दछन् । “गाउँमा कसैले मादल बनाउँदैनन्, पुरानो पेसा जोगाउन भनेर निरन्तर लागि परिरहेको छु तर यसको संरक्षणमा कसैले अहिलेसम्म सहयोग गरेका छैनन्”, उनले दुखेसो पोखे । अहिले गाउँघरमा पहिला जसो काठ पनि पाइँदैन । मादल बनाउन काठको समस्या परेपछि गन्धर्वले १५ वर्षयता भने पोखराबाट घार खरिद गरेर भए पनि पेशालाई आजसम्म निरन्तरता दिएका छन् । 

काठको व्यवस्था भएमा पेशालाई जोगाउँदै आफूले सक्दासम्म मादल बनाउने गन्धर्वको भनाइ छ । उनले बाउ बाजेबाट सीप सिकेर १८ वर्षको उमेरदेखि व्यावसायिक तवरले मादल बनाउन थालेका हुन् । एउटा मादललाई ‘साइज’ हेरेर रु दुई हजारदेखि चारसम्ममा बिक्री गर्ने गरेका छन् । पछिल्लो समय रामपुरमा बस्ती बढ्दै जाँदा विभिन्न ठाउँ ठाउँमा पसलहरू खुलेका छन् । बाहिरबाट तयारी अवस्थामा आएका मादलले पसल ढाकेका छन् । त्यसले गर्दा पनि धेरैको आकर्षण पसलमा राखिएका तयारी मादलमा बढ्दो छ । 

बाहिरबाट बजारमा आएका मादल सस्तो मूल्यमा पाइने भएपछि पनि ग्राहकको अहिले गाउँघरमा हातले कुदेर बनाइएका मादलमा ध्यान गएको पाइँदैन । काठ नपाउँदा पुरानो पेसा जोगाउनै समस्या परेकाले आफूले सीप सिके पनि व्यावसायिक रूपमा अँगाल्न नसकेको गन्धर्वका छोरा बेगबहादुर बताउँछन् । “हातमा सीप छ तर बजार नभएपछि अन्यत्र पेसा व्यवसाय गर्नैपर्यो, कतैबाट काठको व्यवस्थापन भइदिएमा मादल बनाउने पेशालाई नै अगाडि बढाउने धोको छ”, उनेको भनाइ छ । 

अझै पनि केहीले त राम्रो मादल चाहियो भनेर गाउँमै हातले बनाएका मादल खोज्न आउने गरेको उनी बताउँछन् । मादल बनाउने पेसा संरक्षणमा कसैको ध्यान नजाँदा पेसा नै धरापमा पर्न थालेको छ । मादल बनाउने पेसा संरक्षण गर्न आवश्यक सामग्री सहयोगका लागि अहिलेसम्म वडा कार्यालयमा माग नआएको नगरपालिका–८ का अध्यक्ष बमबहादुर नामजाली बताउँछन् । “सम्बन्धित पेसामा आबद्ध व्यक्तिले मादल बनाउने पेशालाई जोगाउँदै यसैबाट आयआर्जन गर्न वडा कार्यालयमा आवश्यक सहयोग माग गरेमा वडा कार्यालयले सहयोग गर्नेछ”, वडा अध्यक्ष नामजालीको भनाइ छ ।रासस 

Ad After News Content

GME

Enjoy Your Study